Osman Kenan Aksoy'un Yazısı

Bahar Geliyor, İnsan Ne Zaman Uyanacak?

Ocak ayını neredeyse ortaladık. Kışın ağırlığı hâlâ üzerimizde ama takvim yalan söylemez; sonu görünmeyen hiçbir mevsim yoktur. Şubat zaten yılın en kısa ayı… Bir bakmışsınız mart gelmiş. “Kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırır” derler ama ne yaparsa yapsın, baharı durduramaz.

Çünkü tabiatın bir vakti vardır. O vakit geldi mi toprak uyanır. Ağaçlar kabuğunu çatlatır, tohumlar filizlenir. Kış boyunca sessizliğe gömülen hayat yeniden harekete geçer. Kuşlar yuva telaşına düşer, börtü böcek yer altından çıkar. Hayat, hiçbir tartışmaya girmeden yoluna devam eder.

İnsan ise nedense bu uyumun gerisinde kalır. Tabiat her yıl kendini yenilerken, insan eski öfkelerini, eski kavgalarını, eski kinlerini sırtında taşımaya devam eder. Doğa barış içindeyken, insan çatışmayı seçer. Bahar gelir ama bazı kalpler kıştan çıkmaz.

Oysa doğa bize açık bir ders veriyor: Sertlik kalıcı değildir. Soğuk geçicidir. Her kapanış yeni bir başlangıcın habercisidir. Bu kadar açık bir mesaj varken, neden hâlâ birbirimizi incitmekte ısrar ediyoruz?

Keşke insanlar da bahar gibi olabilse. Yumuşasa, tazelense, güzelleşse… Kelimeler silah olmaktan çıksa, diller merhameti hatırlasa. Sınırlar değil, gönül köprüleri kurulsa. Herkesin barış içinde, kardeşçe yaşayabildiği bir dünya hayal değil aslında.

Çok mu şey istiyoruz? Hayır. Tabiat bizden fazlasını istemiyor. Denge, vicdan, adalet… Hepsi bu. Baharın toprağa dokunduğu gibi, insanın da kendi ruhuna dokunması gerek.

Bahar geliyor. Bundan kaçış yok. Asıl soru şu: İnsan da uyanacak mı?