Trabzon’un hayırseverlerine vefa borcu yok mu? Bir şehrin büyüklüğü yalnızca binalarıyla, yollarıyla, meydanlarıyla değil; kendisine hizmet eden, değer katan ve karşılık beklemeden iyilik yapan insanlarına gösterdiği vefayla ölçülür.
Trabzon’un unutulmaması gereken hayırseverlerinden biri de Teyfik Serdar’dır. 1926 yılında Trabzon’un Tekke Mahallesi’nde dünyaya gelen Teyfik Serdar, bir süre memleketinde yaşadıktan sonra çalışma hayatını Almanya’da sürdürmüş, kazandıklarını yalnızca kendisi için değil, doğup büyüdüğü şehrin geleceği için de değerlendirmiştir. Eğitime verdiği önem dolayısıyla 1998 yılında Trabzon İl Millî Eğitim Müdürlüğü ile yapılan protokol kapsamında, kendi adını taşıyan Teyfik Serdar Anadolu Lisesi’nin yapımına önemli katkılarda bulunmuştur. Ancak onun Trabzon’a hizmetleri eğitimle sınırlı kalmamıştır. Şehrin kültür ve sanat hayatına da destek vermiş, eski Merkez Bankası binasının Teyfik Serdar Kültür Merkezi olarak değerlendirilmesine katkı sağlamıştır.
29 Mayıs 2008 tarihinde aramızdan ayrılan bu hayırsever insanın adı, yaptığı hizmetlerle Trabzon’un hafızasında yaşamaya devam etmeliydi. Peki, biz ne yaptık? Eski Merkez Bankası binasının Trabzon Şehir Müzesi’ne dönüştürülmesi üzerine Teyfik Serdar Kültür Merkezi, Uzun Sokak’taki tarihî beyaz binaya taşındı. Ne var ki bir süre sonra buradan da çıkarılarak yakınındaki sarı boyalı binanın ikinci katında, çok daha küçük bir mekâna yerleştirildi. Ortaya çıkan tablo düşündürücüdür. Bir hayırseverin adını daha görünür kılmak, gelecek kuşaklara aktarmak ve hizmetlerini yaşatmak gerekirken, sanki onun hatırası her taşınmada biraz daha küçültülmüştür. Oysa küçülen yalnızca bir kültür merkezinin fiziki alanı değildir; şehrin vefa anlayışıdır. Bu yaklaşım, memleketine yatırım yapmak, okul yaptırmak, kültüre ve sanata destek vermek isteyen başka hayırseverler açısından da son derece olumsuz bir örnektir. İnsan ister istemez soruyor: Bir şehre iyilik yapanların isimleri ve eserleri böylesine kolay geri plana itiliyorsa, yarın başka insanlar hangi güven ve gönül rahatlığıyla benzer hizmetlere öncülük edecek? Öte yandan, restorasyonu tamamlanan Uzun Sokak’taki tarihî beyaz binanın bundan sonra hangi amaçla kullanılacağı da merak konusudur. Bu binanın geleceğine ilişkin kamuoyunun bilgilendirilmesi gerekir. Trabzon’un ihtiyacı yalnızca tarihî binaları restore etmek değildir. O binalara anlam kazandıran insanları ve hatıralarını da korumaktır. Teyfik Serdar’ın adının, yaptığı hizmetlere yaraşır, kalıcı ve saygın bir kültür mekânında yaşatılması gerektiğine inanıyorum. Çünkü vefa, geçmişe duyulan bir nezaket değil; gelecekte yapılacak iyiliklere verilen güvencedir.